ساكنند . و واللَّه كه اگر كسى از شيعه بر روى زمين نمىبود ، هرگز گياهى بر روى زمين پيدا نمىشد و نمىروييد ! و واللَّه كه اگر شما نمىبوديد ، خداى تعالى ، بر مخالفان شما انعام نمىفرمود و به چيزهاى خوب نمىرسيدند ! ايشان را در دنيا و آخرت ، نصيبى نيست ، يا : مباد . و ناصب - كه عبارت از دشمن اهل بيت است - ، هرچند بندگى كند و سعى در عبادت الهى نمايد ، از اهل اين آيه است كه : « عامِلَةٌ ناصِبَةٌ * تَصْلى ناراً حامِيَةً » . « 1 » و ترجمه‌اش موافق ظاهر اين حديث ، آن است كه : طايفهء عمل‌كننده كه در دنيا به ظاهر عبادات كرده‌اند و دشمنىكننده‌اند با اهل بيت عليهم السلام يا تَعَب‌كِشنده در عبادت ، خواهند چشيده شد آزار آتشى را كه در نهايت حرارت است . بعد از آن فرمود كه : هر ناصبىِ سعىكننده در عبادت ، عملش مانند غبار يا دود است كه به زودى نابود مىشود و شيعيان ما ، به نور يا به امر الهى سخن مىگويند و مخالفان ما ، بىفكر و نه از روى عقل ، سخن مىگويند . واللَّه كه هيچ بنده‌اى از شيعيان ما نيست كه به خواب برود ، مگر آن كه خداى - عزَّ و جلَّ - روح او را به آسمان برَد و بركت خود را به سوى او فرستد ! پس اگر اجل او رسيده باشد ، او را در كنوز ( يعنى در گنج‌هاى رحمت خود ) و در چمن‌هاى « 2 » بهشت ، در سايهء عرش خود ، جاى مىدهد ، و اگر اجلش نرسيده باشد ، او را با جمعى از ملائكه - كه امين الهىاند - مىفرستد تا در بدنى كه از آن جا بيرون آمده ، ساكن شود . و واللَّه كه حج‌كنندگان و عمره‌گزارندگانِ شما ، خواصّ الهىاند و فقراى شما ، اهل بىنيازى ، و اغنياى شما ، اهل قناعت‌اند و همهء شما ، اهل دعوت و اهل اجابت خداونديد ؛ يعنى شما را به راه حق خوانده و شما ، اجابت دعوت او نموده‌ايد . « 3 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : كسى كه دوست دارد شما را از جهت طريقهء تشيّع كه شما داريد ، داخل بهشت مىشود ، هر چند نگويد آنچه شما مىگوييد ( يعنى به دليل نداند ، بلكه از روى تقليد ، اعتقاد كرده باشد ) يا آن كه از جملهء مستضعفين باشد . « 4 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : مردى باشد كه شما را دوست دارد و نداند آنچه شما به آن قائليد . پس خداى تعالى ، او را دوست دارد و به بهشت برَد . و مردى باشد كه شما را دشمن دارد و نداند آنچه شما به آن قائليد . پس خداى تعالى ، او را به جهنّم برَد . و مردى باشد كه صحيفهء عمل او پُر شود ، بى آن كه كارى بكند . راوى پرسيد كه : چگونه مىشود ؟ فرمود كه : به جمعى گذرد كه در باب ما ، سخنان بد گويند و وقتى كه او را ببينند ، ايشان به يكديگر گويند : ساكت باشيد كه اين

--> ( 1 ) . سورهء غاشيه ، آيهء 3 و 4 . ( 2 ) . ب : « چشمه‌هاى » . ( 3 ) . همان ، ج 8 ، ص 212 - 214 ، ح 259 . ( 4 ) . همان ، ص 256 ، ح 367 .